Tijd voor het oude werk. Lokaal reizen. Dus gewoon met de bemo naar het busstation. Daar de bus gepakt (geluk, we waren de laatste) en een uur reizen door de prachtige omgeving van Sumatra. Rijstvelden, terrassen, af en toe een buffel. Groen, meer rust ook op de wegen. Heerlijk. Het laatste stuk bestond uit 44 haarspeldbochten. Elke bocht is genummerd. Lekker heen en weer geschud. Bij sommige bochten zaten aapjes. Het was alleen onmogelijk om een foto te maken, wiebeldewiebel.

Rondlopen
In het dorpje aangekomen ouderwets bakkie kopi gedronken. Naast de autowerkplaats waar ze aan het lassen waren, met en zonder zonnebril. De zon schijnt hier fel. Het is erg warm. Heet gewoon. Veel moslimkindertjes, in schooluniform. Het meer was een plaatje. Prachtig. Veel vissers. Veel vis. Magere katten. Mischa zag zijn botten. Ook nog wel honden, die eigenlijk onrein zijn, maar door hun blaffen geschikt om de oogst te bewaken. Dus mogen ze blijven.

Lunch
Heerlijk geluncht bij Cafe44 (denk aan de bochten). Aan het meer. Voor het eerst gado gado gegeten. Lekker. Mischa foe yong hai. En Yoeri zoetzure kip. Edy nasi special. Volle buik, dus konden we weer lopen. Imam kwam op ons aflopen. Een fosterparent kindje, die ook wel eens in Nederland is geweest. Hij runt de Engelse school en wilde gidsen. Hij vroeg of we Engelse les konden geven om 16.30 uur. Helaas is dat niet meer gelukt. Hij was zeer vriendelijk en wees ons de weg naar de waterval.

Waterval
En weer lopen. Jalan kaki. Terwijl de spieren nog gevoelig zijn van de bergtocht. Langs de rijstvelden, waar de huizen best wel mooi waren. Vruchtbare grond, veel vis dus een rijk gebied. Twee oude dames zaten heerlijk te kletsen. De mensen zijn nog steeds zo vriendelijk. Het is ook zo leuk dat we nog wat Indonesisch kennen. Onderweg zag ik een soort van bad in de tuin. Bleken graven te zijn. Mischa vond het eigenlijk wel handig, zo lekker dicht bij huis. De graven zijn vaak betegeld. We konden de rijstvelden nu beter bekijken. De dunne aaltjes zwemmen hier rond. Die worden gevangen en gedroogd. Opa kan hier zijn hart ophalen.. haha. We hebben ze alleen nog niet geproefd. Toen op zoek naar een pad richting de waterval. Dat was niet moeilijk. Door de brandnetels, ja natuurlijk met korte broek, een beetje stijgen en klimmen maar we zijn nu wat gewend. Mooie tocht. En een mooie waterval. Edy in zijn adamskostuum eronder. Oei, koud en natuurlijk een superharde stroom water naar beneden. Lekker afkoelen. Ook wij even lekker eronder. Rustig aan terug gelopen en onderweg nog een apie gezien. En een miljoenpoot en een bloedzuiger. Ook de bloemen staan mooi in bloei.

Nee, nee...
Bij het dorpje waren mannen vis aan het verzamelen. Uit netten, eerst vis scheiden, dan wegen, in een bak met water (met iets erin) en dan overgooien in een zak met water, waarin een zak met ijs hing. Snap je het nog? Dan werd er lucht in geblazen (zodat de vissen niet doodgaan) en de zak We waren natuurlijk best wel moe. Toch weer teruglopen. We waren al aardig moe van het lopen, dus een busje aangehouden. Nee, nee, zei de chauffeur. Dus Edy nogmaals vragen, blijkt dat het een privé-busje was.. haha.. Wij weer verder lopen.. blijkt de man het toch zielig te vinden en laat hij ons alsnog meeliften.. haha.. Auto vol met de familie, meiden giechelen en naar mijn mannen kijken. Nog kleine mosseltjes gegeten, net zonnebloempitten.. wel lekker. Blijken ze daar allemaal te vangen. Maar zoveel werk om ze te openen. Toen met de bus terug naar Bukittinggi. 's Avonds lekker relaxen en kletsen.