Relaxen. Beetje bijkomen. Lekker easy. Ik slaap nog steeds slecht met oordoppen en blinddoek (uit het vliegtuig) voor. Superveel lawaai, een hond die ze van mij mogen afmaken omdat hij echt niet gelukkig is. Hij heeft de halve nacht geblaft waardoor ik zelfs de moskee van 4.30 uur niet meer heb gehoord. Weer gepraat over de trip en toen gaan shoppen op de markt. Kadootjes kopen. Want als je ergens te gast bent, geef je kadootjes. Armbandjes, veiligheidsspelden en naalden. Jaja.. niet voor kleding, maar voor de tatoeages. En tijgerbalsem. Moeilijk te vinden, ze hadden vaak alleen maar leeuwenbalsem.. haha.. Ook de veiligheidsspelden met veel gelach en aan de hand van een dame, gevonden bij een klein kleermakertje. Maar het liefst hebben ze toch sigaretten. Een exclusief merk gehaald, waar we ze blij mee gaan maken.

Sakato
We weten onze weg nu wel een beetje te vinden in Bukittinggi. Eetstalletjes, de markt en Mischa is dol op de foe yong hai van Basko. Alles voor de trip gepakt, van de vier rugzakken en twee dagpakken moesten we nu naar twee rugzakken en een dagpak. Ook nog een paar extra koekjes, flesje drinken en snoepjes mee. 's Avonds naar Sakato. Net als 20 jaar geleden. Een muziek en dansvoorstelling van de Minangkabau, het volk van Sumatra. Ik had nog een foto gemaakt van ons kaartje van toen, waar de mensen hartelijk om moesten lachen, prijs was wel stukken hoger.. haha..

Even terug in de tijd. Diverse instrumenten, gamelan (potjes op zijn kop), trommels, fluit maar ook electrische gitaar, waardoor het lekker klonk. De dansen, wat zijn die meiden toch mooi met hun traditionele kleding, werden uitgelegd. Ook nog een stukje Pentjak Silat, zelfverdediging, wat de boys natuurlijk erg leuk vonden om te zien. Op het laatst nog een oogstdans, met kaarsen en door een berg gebroken servies lopen. Beetje toeristisch, maar leuk om nog een stukje cultuur mee te maken.

Toen laat, gelukkig droog, naar huis. Morgen richting de jungle. Spannend. Wat staat ons te wachten. We laten onze laptop, Ipod, Edy's en de Indonesische telefoon thuis. Alleen mijn telefoon opgeladen mee, als de batterij van onze fotocamera opraakt. We hebben ook een sportcam, waarmee Yoeri misschien nog iets kan filmen. Alle apparatuur thuis.. wat zullen de jongens zich vervelen.. haha.. Dit wordt keihard ervaren dat je ook zonder elektra kan leven... Haha... hopelijk..