Rond 7 uur eindelijk op plaats van bestemming: Siberut! Haventje, vol met mensen, allemaal porters, die de boot leeg moeten halen. Kilo's zakken met meel of zand. Flink sjouwen. We gingen met een busje naar een prachtig huisje aan de baai. Daar aan het strand even bananenpannenkoeken gegeten. Superzoet. En meteen een lekkere duik genomen. Zee is warm. Jongens konden even biljarten en gitaren.Toen de rugzakken op, lopend verder. Langs huizen, een schooltje, wat winkeltjes. Mooi pad. Op weg naar de speedboat. Nee, niet zo'n echte speedboot, maar een kano met een grote(re) motor.. haha..

Mentawai op Siberut
Jarenlang, misschien al voor eeuwen, leven de Mentawai op Siberut. Een eiland dat vooral uit klei bestaat. Tropisch regenwoud met een rivier die er doorheen stroomt. Siberut bestaat uit meerdere eilanden. Veel surfers gaan naar het andere eiland, omdat de golven huizenhoog zijn en de stranden paradijselijk. Wij gingen naar het noordelijkste eiland: Siberut. Eigenlijk nog onontgonnen. Primitief. Het programma ‘Groetjes uit de Rimboe' is hier ooit met Hollanders opgenomen. En wat leuk is dat we de man die op de foto op ons weblog staat, hebben ontmoet. Hij is ooit naar Spanje geweest met datzelfde programma. De Mentawai zijn klein van stuk, maar geef een man een hand en het lijkt of je een bodybuilder vastpakt. Kleine voeten, die zich gemakkelijk door de jungle bewegen. Alles op blote voeten, altijd door de blub, de modder. Ik heb een prachtig boek, met schitterende foto's gezien van Robert Lindsey. Thuis ga ik het zoeken om aan te schaffen. Hierin staat de legende beschreven over de Mentawai.

Ruim anderhalf uur varen naar het huis van Amangresik, een shaman. Met de kano aangekomen, nee, geen steiger natuurlijk dus meteen met je schoenen in de blub. Echt blub. Modder. Ik wist het, maar het is toch vies. Rugzakken mee en lopen naar het huis. Door de blub, over boomstammen die natuurlijk glad zijn. Balanceren. Blijft wennen voor de lange, weldoorvoede Hollanders.

Het huis stond op palen. De trap was een smalle boomstam, met inkepingen voor maatje 34, maar niet voor onze schoenmaat (mt. 41 - 46). Dus heel voorzichtig naar boven, want je wil niet met je gat in de blub vallen.. haha.

Het rook er apart. Tuurlijk een lekker houtvuurtje, maar de warme geur van dieren was beter te ruiken: WILD PIGS. Stuk of 15 wild pigs liepen onder en rondom het huis. Stank! Maar ook daar raak je aan gewend.

Amangresik is een shaman. Supervriendelijk en behulpzaam. Strak lijf met een lendedoekje, vol tatoeages. Hij woont hier met zijn vrouw, Baigresik en heeft drie kinderen. Een getrouwd, een is weggelopen en een dochter. Ook zorgt hij voor het zoontje van zijn broer, omdat zijn schoonzus is overleden.

Shaman
Je kunt er zelf als knul voor kiezen om Shaman te worden. Dit is dus niet afhankelijk van je stand of je ouders ofzo. Als je Shaman wilt worden moet je wel aan een heleboel regels voldoen. Zo moet je 30 wild pigs (tja, zijn het nu varkens of zwijnen? Ik blijf ze maar wild pigs noemen, dat klinkt leuker.. haha) en ca. 50 kippen hebben. Je mag NOOIT meer paling of apen eten. Ja, opa. Een shaman zal je dus nooit willen worden! Je moet eerst getrouwd zijn voordat je Shaman kunt worden, waarschijnlijk omdat je vrouw dan ook bewust kiest dat haar man Shaman zal zijn. Je moet dus veel meebrengen. Ook om bijvoorbeeld genoeg lendedoeken te hebben. Die laat je dan door andere maken, waarna je ze met bijv. wild pig ‘betaalt'. En dan mag je een eigen leraar kiezen, die je de lessen van de Mentawai bijbrengt. Je moet zeker drie maanden op training. Allerlei taken volbrengen. Rituelen volgen, voordat je een echte Shaman wordt.

Lekker bloot
Alle mannen dragen ook een lendedoek. Je hebt er gem. 2 per week nodig. Ik gebruik meer onderbroeken, haha. De lendedoek wordt om je lichaam gewikkeld zodat je een soort string aan de achterkant hebt en een lapje aan de voorkant. Ik heb dus veel strakke, blote billen gezien.. leuke lui die Mentawaimannen.

Rotan schillen
Baigresik, de vrouw, was bezig om een mand te maken. Ze kon uitstekend vlechten. Ongelooflijk. Met de voeten op het vlechtwerk en dan de rotan in het rond laten gaan. Apart. Een stuk rokend hout erbij om de muggen te verdrijven. Het kapmes gebruiken ze voor alles: hun belangrijkste gereedschap. Zij was vaak even rotan aan het schillen. Lange stroken langs het kapmes halen, zodat een soort van touw ontstaat. Ze had 6000 stuks nodig voor de daken van hun nieuwe huis. Over een jaar willen ze waarschijnlijk van deze plek weg. Maar dan wel voorbereid. Ongelooflijk veel werk.

Taalbarrière
Zij hebben een eigen taal, en Mischa's favoriete woord was Kut Nalek... dat betekent: no worries. Echt waar, zelfs shirts met Kut Nalek gezien. En wij kunnen Bob Marley's song op zijn Mentawai's zingen.. haha.. Ook grappig is om nee te zeggen: Tak. Of ja: O-oo.. Dat moet je maar aan Yoeri vragen, die kon het zo goed. De taal was voor ons meteen de grootste barrière. Het is zo jammer (en vermoeiend) dat je niet gewoon met elkaar kan praten. Met handen en voeten kwamen we wel een heel end. En een lach doet ook veel. Gelukkig kon Ed, onze gids, de taal en kon hij als tolk dienen.

Verveling
En dan zit je bij iemand thuis. Een houten hutje. Thee drinken, kretek roken en kletsen. De jongens vroegen al snel, en nu? Wat gaan we doen? Tja.. dat is lastig, even weg zonder ipod, game of iets elektrisch. Buurt verkennen is ook gedoe, want door de blub ga je niet even een blokje om.

Edy stelde voor om op zijn Hollands te gaan vissen. De Mentawai zetten vaak netten uit of vissen met een handnet. Dan komt Edy met zijn vislijntje en haak. Haha.. Zij lachen en vragen waarmee hij gaat vissen. Ja wormen, die moeten we natuurlijk wel even zoeken. En ja hoor, twee wormen gevonden. Edy vissen en jawel, een vissie gevangen, die hij weer als aas kon gebruiken. Leuk, maar helaas geen big fish. Dus weer vegetarisch gegeten..

Michelin ster
Onze kok, was fantastisch. Wat kon hij lekker koken. Een jungle trip gaat alleen met een volle maag. Het is wel jammer dat er allemaal dragers mee moeten om ons eten te dragen. We hebben zo lekker gegeten. 's Morgens ontbijt met toast, ei en kaas. Of pancakes. Als lunch een nasi of mie goreng, maar ook een keer spaghetti. Zalig. We hebben hem vele malen gecomplimenteerd met het heerlijke eten. Super. Daar kan een mens de jungle mee door.

Slapen
Tijd om te pitten. Spannend. Klamboes werden opgehangen en zagen er goed uit. Dun matje, eigen opblaaskussentje en hoeslaken mee. Op de houten vloer, bestaande uit diverse planken. Elke keer als iemand over die planken loopt, kraakt je bed en voel je het op je rug. Maf hoor. Maar toch proberen te slapen, oordoppen in, ogen dicht en snaveltjes toe.