Poep en pies...
Toch wel redelijk geslapen. De zon komt om 6.15 uur op. Vaak ben ik voor het licht wakker. Dan kan ik even lekker in de open lucht naar het toilet. Jaja.. de poep en piesverhalen blijven het zelfde. Bij dit huis had je twee richtingen: de ene was naar het riviertje (steil naar beneden, dus tandenpoetsen is er niet bij). De rivier is echt alleen voor wassen. Plassen doe je de andere kant op. Dan ga je langs de varkens, blub en zoek je op het vlakke stuk en plekje voor jezelf. Maar eigenlijk moet je zover mogelijk van het huis gaan zitten. Tja.. dat is soms wel lastig, want hoe verder hoe blubberiger en viezer. En 's nachts is het nog erger. Dan ga ik met mijn hoofdlampje op, de donkere nacht in. Zoekend naar een rustig (en veilig) plekje. Takjes schuren langs je benen en kriebelen. Jungle-geluiden. Soms zou ik gewoon willen piesen als een vent. Maar helaas. Ik ben als een meisje geboren...

Na het ontbijt gingen we terug naar de rivier. Twee pong-pongs stonden klaar. Erg dunne kano's, niet wiebelen want dan lig je er echt naast, stonden voor ons klaar. Gewicht verdelen. Dus Edy met Mischa en ik met Yoeri in een kano. En toen de rivier op. Met een kleine propeller erachter, scheurden we over de rivier. Weer heerlijk. Mooie omgeving, veel groen. En na een tijdje zie je weer eens een huisje. Soms een tegenligger: Aloita, dat is de Mentawai groet. Genietend van een ronkende motor en een magnifieke omgeving. Na ca. 3 uur mochten we eruit. Weer zomaar aan de kant, even aanmeren, kano's op de kant en een stukje lopen naar een dorpje. Weer over boomstammen, eng! Bij het dorpje kregen we koffie. Veel kinderen. Sommigen speelden domino. Mischa vond het leuk.

Jungletrek
Toen begon onze tocht. Over een betonnen weg, die helaas glad was. Ruim anderhalf uur lopen. Natuurlijk geen effen weg, maar oppassen dat je niet struikelt of uitglijdt. En dan ineens stopt de weg en gaat-ie over in het groen. De echte jungle. Steil. Weer klimmen. En helaas ook hier weer modder, glad en blub. Je wilt je schoenen sparen, maar het lukt gewoon niet. Onze kok, Amansabia, maakt een stok. Hakmes, kappen, ruwe stukken eraf en heerlijk, veel meer steun. Het lopen zelf gaat zo gemakkelijk. Mede door de Merapi hebben we genoeg kilometers en klimmen/dalen in onze benen zitten. De Shaman wandelt mee. Prachtig. Het was een mooie tocht, weer anderhalf uur. Prachtige natuur, zo groen, vol en bloeiend. Magnifiek. Nog leuker dat je het niet echt zwaar is, maar je gewoon heerlijk in de jungle loopt.

Bij de Uma (huis) aangekomen, komt Lumang op ons af. Een oude vrouw, supermager, grijze haren met een stralend gezicht. Meteen zoenen. Dus ik voelde me meteen thuis. Wat een mooi mensje. Vol met tatoeages. Ze zag er erg oud uit, dat komt mede door het ontbreken van vitamine C. Ze blijkt weduwe te zijn. Ze heeft alles dondersgoed in de gaten en in de hand. Als ze lacht zie je weinig tanden en wat er wel zit, is bruin. Ze rookt als een ketter. Ze kijkt met volle lach naar mijn kinderen, en geeft aan dat ze wel mogen blijven en ik mag gaan. We begrijpen elkaar zonder de taal te spreken en ik moet natuurlijk ook gigantisch lachen. Het zit goed tussen ons..

Tatoeages
De Mentawai zijn trots op hun tatoeages. Ook vrouwen hebben tatoeages all over. Ze maken deze zelf, met kleurstof uit een bepaalde plant. Naaldje erbij (of veiligheidsspeld) en krassen maar. Het is vooral ijdeltuiterij en voor decoratie. Het is niet dat het een specifieke betekenis heeft. Ik zou best wel een tatoe willen, maar liever niet tijdens deze reis.. hihi.

De deur staat open
De Mentawai bestaan veelal uit een zgn. clan, met een opa en daaronder kinderen en familieleden. De clan waar wij waren, had ca. 60 familie's. De Uma, het centrale huis, was erg groot. Iedereen komt dan ook aan. En blijft slapen, als het nodig is. De deur staat letterlijk altijd open. Haha. Het huis waar wij verbleven had twee grote ruimtes en een soort van veranda. Meestal is er een open keuken (whaha..) aan de voorkant en twee stookplekken aan de achterkant van het huis. Er zijn verschillende openingen, waardoor je naar binnen kan komen. Altijd welkom geheten door de varkens of apenkoppen die bij de ingang hadden. Soort trofeeën of alleen decoratie? De Mentawai zijn erg gastvrij. Iedereen mag en kan komen. Alles wordt ook gedeeld. Vooral de sigaretten, haha.. Ze roken zich nog hartstikke dood met al die kretek sigaretjes.

Na de heerlijke fried rice werd ik snel meegenomen naar het achterste gedeelte van het huis. Ik mocht helpen met Sago maken.

Vrouwen en eten
We hebben natuurlijk nog oudere dames gezien, die lekker met de borsten bloot door het oerwoud gingen. Kapmes op je rug en hakken maar. De vrouwen zorgen bij dit volk voor het voedsel, en voor de kinderen. Meestal sago, een vrucht waar een soort meel uitkomt. Dit moet eerst gezeefd worden, dan in palmbladeren wikkelen, met een blad als touwtje eromheen. Dan zit alles strak bij elkaar en ontstaat een soort kokertje. Ik heb geholpen om dit te maken, maar het was zooo moeilijk. De kokertjes leggen ze boven het vuur. Omdraaien en roosteren. Pff... dat was echt bloedje heet om te doen. Respect! Als het klaar is, bladeren verwijderen en happen maar. Ik vond het niet super bijzonder. Zij eten dit dagelijks als ontbijt en avondeten. Ook eten ze wel eens Taro. Een wortel, die ze mengen met kokosnoot. Heerlijk. Echt zoet en lekker. De vrouwen vissen ook. In de rivier zaten kleine garnaaltje. Ze hebben er een gevangen, die deelde ze door twee en gaf ze aan de kinderen. Kleine vissen, krabbetjes, maar oh zo moeilijk te vinden. Een koker op je rug, waar je alle vis kunt in doen.

Samen dineren by candle light
Als er eten is, gaat het ook allemaal op. Hamsteren is er niet bij. Als de vrouwen koken gaat het net als bij mij thuis, overal een hapje van nemen, in je mond stoppen en smullen. De vrouwen hebben dus al flink gegeten als de rest van het eten klaar is. De kinderen eten soms mee. De mannen krijgen en eten dus altijd later. En natuurlijk met je rechterhand en op de grond.

Ceremonie
Als er een speciale ceremonie is, wordt wel met zijn allen gegeten. Als er bijv. een pig wordt geslacht, komen ze allen bij elkaar om samen te eten en te vieren.

Partij voor de dieren
De Mentawai zijn niet echt diervriendelijk. De partij voor de dieren zou hier geen stem verwerven. De honden worden op hun kop gemept, krijgen echt het allerlaatste niet eetbare, stugge restje wat veelal nog uit iemands mond komt. In de rivier sloeg het vrouwtje keihard op het water, bleek een insekt dood te meppen. Een soort sprinkhaan, die gestrekt lag.. haha.

Er blijken veel kinderen in deze familie rond te lopen. Gezellig voor de jongens. De kinderen lopen in gewone kleren. Sommige hebben maar twee t-shirts. Je begrijpt dat deze er niet erg schoon uitzagen.. haha. 's Avonds werden we verrast met spaghetti. Lekker. Er kwamen heel veel mensen langs, allemaal roken. En kletsen, kletsen, kletsen. Ouwehoeren gewoon. Je begrijpt niet waar ze het over hebben, want ze beleven totaal andere dingen. De kip die raar deed. Iemand die een sago heeft meegenomen. Later blijkt dat er ook zaken als ongewenst zwangerschap voorkomt, en heftige discussie over de boete die dan betaald moet worden. De mensen gaan ook lekker lang 's avonds door, al slapen ze nooit uit. Altijd met de zon op. Pff.. life is zwaar daar..

We hebben toen ook de Spaanse Mentawai (zie foto op mijn profiel) ontmoet. Mooie, rustige man. Ik was erg moe, dus mama dook lekker in de klamboe. Dun matje. Planken. Toch proberen lekker te slapen.

Nagelknipper
Oh ja. Nog even dit. Tja, hun voeten zijn natuurlijk bruin/zwart. De nagels kort. Hoe kan dat nou? Je gelooft het niet, maar met een kapmes knippen ze hun nagels kort. Ongelooflijk. Eng. Ik zou er zo naast gaan.