Het had deze nacht veel geregend. Gelukkig hoefden we niet ver. Met de Pong-pong weer een paar uurtjes naar het eerste huis van Amangresik. Als je er dan weer terug komt lijkt alles gewoon en vertrouwd. Vond zelfs de boomstammen minder eng. Gek hoe snel je gewend raakt en je je aanpast aan je omgeving. Bij het huis van Amangresik geluncht. Vader liet zien hoe hij gif maakt, voor het doden van de apen, herten en zwijnen.

Apen schieten
De Mentawai maken hun eigen gif. Zij gaan op pad met pijl en boog. Het gif wordt gemaakt van bladeren (van een speciale plant), soort tabak en chili. Kneden, klein maken, sap eruit en op de pijlpunt verwarmen. De pijl heeft inkepingen en het gif is dodelijk. Door de inkeping blijft de pijl lekker hangen, waardoor er genoeg gif in het lijf komt. Meestal gaan ze jagen op apen, herten, maar ook een wild pig wordt door een pijlpunt gedood. De chili (lekker pittig) zorgt ervoor dat je hart sneller gaat kloppen, het soort tabak zorgt ervoor dat je slaperig wordt.

Moesson
Toen met de pong-pong weer terug. Onderweg begon het gigantisch te regenen. Niet zomaar een buitje, maar een hoos, stortbui. Geen regenjas tegen bestand, al hadden we die ook niet bij ons. Met bakken kwam het uit de hemel. Ik zat met de jongens en we maakten er maar het beste van. Lekker hard zingen, lachen, hun onder een plastic zak. Ik helemaal doorweekt. Nee, niet alleen mijn shirt, maar tot op de naad van mijn onderbroek.. haha.. Edy hoefde ook geen regenpak want die was uit voorzorg al zonder T-shirt aan boord gekropen. Zijn pongpong, met Amangresik aan het roer was onderweg nog gestopt omdat de regen door de tankdop in de benzine was gekomen. De oplossing lag natuurlijk in de jungle. Amangresik sprong met zijn kapmes van boord en hakte een stuk boomschors van een boom die hij over de tank en motor heen spande om deze te beschermen tegen de regen. Probleem was in een paar minuten verholpen en ze konden weer doorvaren in de stromende regen.

Geen ferry

Eindelijk bij het dorpje aangekomen, waar ik bij de kerk even (stiekem) heb zitten plassen. Al merkte je dat niet met al dat water. Onze pong-pong driver stond naast ons te rilllen. Oh, wat was het koud. Toen hoorde we het vervelende nieuws dat de ferry niet zou gaan. Die stond nog op het vaste land, met panne. Een dag later wel, misschien. De ferry gaat maar twee keer per week. Op dinsdag en vrijdag. Potjandosie, we moeten donderdag om 08.15 uur in Padang uitvliegen. Dat zou dus niet gaan lukken. Balen. Dat gaat veel (extra) geld kosten.

Op naar de stad
Verder de rivier op, naar de main town op Siberut. Helaas zat er door al die regen water in de tank, en moest onze driver heel veel moeite doen om alles uit de tank te krijgen. Met t-shirt alles schoonmaken en na vele pogingen, ik denk een klein half uur later, konden we verder varen.. Fijn.

Kots en spetterpoep
Slapen in een soort huis wat je doet denken aan dames die het voor het geld doen.. haha.. Kleine vierkante kamertjes, een bed en mandi delen. Wel een fan. Heerlijk. Handdoeken waaiden weer droog. Nog even Padang food gegeten. Wat ik erna lekker uitgekotst heb. Geen idee, maar het viel verkeerd. Eigenlijk zijn we nog helemaal niet ziek geweest. Edy en Mischa hebben alleen wat last gehad van zgn. spetterpoep, een prachtige term, verzonnen door mijn oudste kanjer. Haha. Tuurlijk moeten we elkaar op de hoogte houden van de ontlasting.. Yoeri vond het eerst maar niets, maar kan nu in duidelijke termen aangeven hoe hij gepoept heeft.. haha. Het is van belang om te weten of het goed gaat met de poep en pies, zodat we weten of je lichaam goed reageert op de warmte, bereiding en (andere) etenswaren.