We halen onze vlucht natuurlijk niet. Balen. Wel gebeld, we kunnen een dag later vertrekken, maar dit kost veeeel extra en we komen nu pas na 18.00 uur (en eerst 14.00 uur) in Yogyakarta aan. Je zou een speedboot kunnen huren, maar die kost ca. 7 miljoen roepies. Dat is bijna 600 euro. Je bent dan wel in drie uur aan de overkant, haha.. Maar dat doen we niet. We gaan gewoon met de ferry. Als-ie gaat. Sommige zeggen dat hij pas om 23.00 uur vertrekt, of zelfs 03.00 's nachts. Niets is zeker. Ik heb nog nooit zo veel naar het vaste land verlangt. Haha.

Wachten
In het stadje (groot woord) was niet veel te doen. We sliepen naast de benzinepomp voor de boten, waar men met een brandende sigaret aanwees dat er nog genoeg benzine in de vaten zat. Brr.. Lekker geflaneerd, koekjes gekocht en een fles cola. En iedereen hello en kijken. Gelukkig konden we aan het eind van de middag naar het huis aan het strand.

Achterop de brommer, om de beurt..
Bij het huis aan het strand heerlijk in de warme zee gezwommen. Zout water in je mond. Lekker. Achterop de brommer met Teddy naar het haventje. En dan een voor een. Ik eerst, toen Yoeri, daarna Mischa en uiteindelijk kwam Edy aan. Ik blijf het spannend vinden als we apart reizen, wat als ze mijn kind even ergens anders mee naar toe nemen?

Houten ferry
Bij de haven lekker Padang food gegeten. En naar de ferry gelopen. Oeps, dat was wel even schrikken. Een (kleine) houten boot. Veel herrie van de motoren, Edy zei later dat we er eigenlijk nog even een foto van hadden moeten maken, want de oude Nissan diesels werden op inventieve wijze aan de praat gehouden. De wc's (staand natuurlijk, wel schuin want ik ben zelfs te lang), werden goed doorspoeld met zeewater, wel oppassen dat je niet zeiknat wordt. In het ruim lag iedereen door elkaar, tussen de spullen. Maar wat bleek tot onze vreugde: we hadden een hut! (Beter: hutje!) Twee stapelbedden, gratis airco (gewoon de patrijspoort open doen en hopen dat er niets uitvalt...) en dunne matrassen. Te vies om op te liggen, dus onze hoeslakens en opblaasbare kussentjes kwamen weer van pas.

Schommelen
Even op het achterdek met Mischa gezeten, maar toen al snel lekker gaan liggen. Wat schommelde de boot! Je ligt dwars op de boot, dus je hoofd ging naar achter en dan weer naar voren. Erg idioot. Bleek later dat we toch door een storm zijn gegaan. Alles kraakte, dat komt door het hout, maar dan lijkt het net of de boot de 10-uur durende reis niet vol kan houden. Helaas had ik ook al eerder gehoord, dat het wellicht soms nog wel zes uur langer kan duren. Afhankelijk van het weer en zee-omstandigheden. Help! Ook geen reddingsvesten gezien, wel boeien waar je op kunt liggen.. En dan een boot met ruim honderd mensen.. En toch schiet er dan even door je heen.... als het schip zinkt, dan ben je met elkaar en we hebben een rijk leven gehad...

Maar natuurlijk ging alles goed. We hebben uitstekend geslapen, even wakker geworden omdat de regen door de patrijspoorten spatte.. en natuurlijk omdat ik weer moest plassen..