Rond 7 uur 's morgens zagen we het vasteland. Super. Weer veilig thuiskomen. Heerlijk... en nergens meer van afhankelijk. Snel de backpacks opgehaald en door naar Spice Homestay. Warm gedoucht met mijn eigen bodygel, nagels geknipt, haartjes geschoren (haha), deodorant en dagcreme opgedaan.. Heeerlijk fris en fruitig. Lekker ontbeten met toast, koffie en de hele dag lekker relaxed.De jongens meteen weer op de Ipod en tafeltennissen.

Wasje
Onze berg was nog naar de Quips gebracht, waar ze binnen een paar uur (zonder droger!!) onze was strak in het plastic klaar hadden. Het was echt leuk om met een volle zak (7 kilo?) was over mijn schouder, stoer en alleen, een paar kilometer te lopen, op zoek naar Quips. En natuurlijk gelukt. Stipt 21.00 uur klaar.

Pizza hutje
Daarna wilde de boys naar de Pizza Hut. Leuk na zo'n trekking, maar die toko lag volgens mij aan de andere kant van Padang. Donker, geen busje te vinden, dus lopen. Onderweg op mijn slippers, ik kan echt beter in de jungle dan op straat lopen, plat op mijn knieën en handen gegaan. Twee gaten in mijn lange dure Bukittinggi broek (3,20), maar ook twee schaafknieën. Balen. Gelukkig maakte de pizza veel goed. We zaten alleen allemaal bommetje vol. Door Adhe, de schattige Indonesische ober, heerlijk geholpen. Bediening met een stralende lach en wapperende handjes. Buiten natuurlijk laat. We hebben geen horloges, maar het leek wel 23.00 uur. En bijna geen verkeer meer. Dus zoeken naar vervoer. Gewoon naar een auto lopen en vragen: taksi? Haha.. nee, dat lukte dus niet. Dus naar de grote weg, weer wandelen, de pizza uitbuikend, en gelukkig op een gegeven moment een echte taksi (duur! Wel vier euro) gevonden. En voor de deur afgezet. Fijn. En lekker in een echt bed slapen. Heerlijk.

Trots en voldaan

Wat heerlijk om een week in de jungle bij de Mentawai te verblijven. Een unieke ervaring die ze ons nooit meer afnemen. Ik ben supertrots op mijn mannen en ook een beetje op mezelf.