Na een superontbijt: thee, toast met omelet, bananenchocolade pancake en fruit, in de auto en anderhalf uur rijden. Aardige chauffeur. Door de verkeersdrukte van Yogjakarta naar een rivier ergens hier ver vandaan. Wat gaan we doen? Tuben! Zwembroek aan, zwemvest en waterschoentjes aan en in een opgeblazen band gaan zitten. Helaas hadden ze geen maat 46 voor Yoeri, dus die ging in zijn eigen sandalen. En dan het water in. We zijn gaan tuben op de rivier en in de grot. We verwachten er niet teveel van, want de rivierstand is laag. Maar we zullen zien. Toch heel weinig meegenomen, want je weet nooit of je je spullen (veilig) kan achterlaten. Dus een beetje geld, niet veel, geen telefoons, camera etc. Toch jammer, want nu konden we onze prachtige tocht niet vastleggen. Haha..

In mijn badpak en zwemvest in het busje. Staand in de open lucht, wat ben ik toch blij dat ik geen lenzen meer heb. Even een stukje rijden, dwars door een plantage, en toen de rivier op. Twee gidsen een voorop en een achterop. Ook een Indonesische meid Irta en Russische Lena gingen met ons mee. Wat blijkt, niet zelf de rivier af maar achterelkaar getrokken/geduwd worden door een gids. Wat een lachertje. We mochten eruit om soms even te zwemmen, maar het stelde eerlijk gezegd niets voor. Geen stroomversnelling, geen actie.. maar gewoon lekker hangen in een band.. Ook leuk, hoor.. hihi.

Eng

Na een tijdje kwamen we bij een punt waar op ca. zes meter een soort plateau stond. En ja hoor, daar moest je natuurlijk vanaf springen. Eerst naar boven klauteren en dan gaan. Ik dacht, na die gammele brug, dat doe ik gewoon even. Echt niet. Dit was ENG!! Ik weet niet waarom. Tussen de rotsen, je moet ver genoeg springen, anderen staan te gillen en ook eng te doen. Ik deed het bijna in mijn broek. Dus Yoeri eerst. Die vond het leuk. Ik kreeg de kriebels.

I dit it!
En natuurlijk sprong ik ook. Grr.. wat eng. Je moet recht naar beneden, maar ik maakte geloof ik, een bommetje, waardoor mijn tere billen uit elkaar gerukt werden.. AUW!! Dat deed zeer, daarbij een adrenalinestoot en hartkloppingen. Pfff.. waarom wil ik er toch gewoon bijhoren? Hahaha.. Toch wel een lekker gevoel natuurlijk. En ik ben zelfs nog een keer gegaan! Lena stond boven en ik heb zo moeten lachen. Zij liep elke keer naar voren en wapperde met haar handen alsof ze wilde vliegen. En dan gaan, nee, toch maar niet. Wel tig keer maar uiteindelijk sprong ze ook. Mischa kreeg ook de kriebels, wilde wel, durfde niet, kreeg de zenuwen en ging toch niet. Knap dat mijn kanjer zelf bepaalt wat hij wil.

In de grot
In de band nog een stukje verder. Relaxed. Edy zag nog roze eitjes van een sprinkhaan. Vreemd. Toen met zijn allen eruit en in het openluchtbusje terug. De grot in. Van tevoren moesten we bidden voor de goede afloop.. haha.. Ook de grot stelde niets voor, we mochten niet gillen, eruit of gek doen. Dus rustig door de gidsen door die grot getrokken. Pfff.. wel pikkedonker, vleermuizen en mooie stalactieten, van die kegels die van onder en van boven heel langzaam groeien. Nog onder een speciale wat druppels opgevangen, zodat ik mooi blijf. In de grot nog even eruit, de twee meiden vroegen of we zin hadden om met hun mee te gaan naar het strand. Weer een uurtje rijden. En we konden mee terug naar Yogja. De jongens vonden het gezellig, dus leuk, spontaan mee.

Eerst nog even geluncht, dat zat erbij in, dus nasi goreng gegeten. Toen onze chauffeur uitleggen dat we niet mee terug gingen. Haha.. dat begreep hij niet. Dus Irta ging even naar hem toe. Ik denk dat hij niet eerder meegemaakt had, dat toeristen niet mee terug gingen.. haha.