Dus met Irta, Indonesische, en Lena, Russische op pad gegaan. Ik dacht dat Irta zou rijden, maar er stond een auto met chauffeur klaar. Ze vonden het zo leuk dat we meegingen 'I am so happy!' zei Irta, en wij vonden het natuurlijk ook leuk. We moesten weer een uur rijden, om naar het strand, Sudak Beach te gaan. Dus in de auto lekker kletsen, we kregen water. Ik voelde me alleen zo flut omdat we niet superveel geld en geen camera bij ons hadden. Maar Lena mailt nog wat foto's dus dat komt wel goed. Irta studeert voedseltechnologie en komt in augustus voor haar studie naar Den Haag. Leuk, die gaan we dus nog wel een keertje zien. En Lena heeft zij bij een soort van uitwisseling met Rusland ontmoet. Lena is nu bij Irta op bezoek en ze vieren samen vakantie. In de auto over verschillende dingen gekletst, het eten in Rusland, de scholen, de vakanties, de verschillen etc. Mischa viel in de smaak bij de meiden. Hij kan ook steeds beter Engels praten. Echt super. Onderweg nog een beetje de omgeving bekeken. Het wordt vlakker richting de kust. Wegen blijven prima. Na ruim anderhalf uur bij de zee aangekomen. En dat was fantastisch!

Hoge golven
Een prachtige baai, wit zandstrand, rotspartijen aan de rand van de baai maar vooral: huizenhoge golven van wel vier of vijf meter. Ongekend. Dit zie je alleen op televisie. En niemand op het strand. Ja, als echte Hollanders meteen uit de kleren en het water in. Heerlijk. De golven waren niet direct dichtbij, maar iets verder van het strand. Je kan er helaas niet inspringen, want dan mis je waarschijnlijk wel de vlucht naar huis. Veel te gevaarlijk dus. Maar oh, wat mooi om te zien. Helaas dus geen bewijzen, haha.. maar de herinnering is je mooiste foto!

Lekker gezwommen, even over het strand gelopen, schelpen en krabbetjes. Mischa gleed nog uit en schrammen op zijn been. En toen kregen we nog een heerlijke kokosnoot van Irta. Warm kokossap, met een rietje drinken. En met een lepel de zachte kokos eruit halen. Je kon er wat ijs en suiker bij doen. Apart. Ik vind de harde, gedroogde kokos lekkerder. Haha.

Toen weer verder. Met een handdoek van Irta, lief hè, hebben we ons allemaal afgedroogd. Ze had al eerder gevraagd of we bij haar thuis wilde eten. Haar moeder wilde graag voor ons koken. Tja. Eten zeggen we natuurlijk nooit nee tegen. Dus weer verder in de auto en terug richting Yogjakarta.

Thuis bij Irta
Weer een lange reis. Onderweg veel verkeer. Wij zeggen natuurlijk iedereen gedag, zwaaien veel. En Irta en Lena moesten hier erg om lachen. Stilstaande motortjes waarmee we even knipoogden. Haha. En ze moesten zo om Mischa lachen. Het was ondertussen al rond half zeven toen we bij haar thuis aankwamen. Wij natuurlijk best wel nieuwsgierig. Heel hartelijk ontvangen door haar moeder, oma en oom. We moesten meteen zitten, kregen water en allerlei lekkers toegestopt. Verschillende soorten fruit geproefd, kroepoek, koekjes, tempeh, nootjes. Echt vreten gewoon. Schandelijk. Haha.. En alles was natuurlijk hartstikke lekker. Aan de muur hingen foto's, leuk om haar familie te zien. Haar moeder werkt in een kantine op school. Ze maakte thuis altijd veel klaar. En ze kan heel lekker koken en bakken. In de auto hadden we ook lekkere koekjes gegeten, olifantenoren, en Mischa kreeg echt een grote superzak zelfgemaakte koekjes mee. Vet lekker! Ik kreeg meteen een nieuwe jurk, een blauwe. Mooi en hij paste goed. Echt lief. Wat een verwennerij.

Uit eten
Helaas aten we niet bij haar thuis, maar mochten we mee uit eten. Afscheid genomen van haar oma en moeder. Oom ging mee. Dus weer de auto in en naar een superchic restaurant gereden. Dat heb ik weer. Kom ik met mijn zoute lijf, afgedankte korte broek en zonder oorbellen weer aan. Maar we mochten naar binnen. Het bleek een groot hotel, met zwembad, diverse restaurants en een designlift die je alleen in Amerikaanse films ziet. We gingen dim-summen. Joehoe. Lekker. Irta zocht allemaal heerlijke dingen uit. Aan de ronde tafel en draaien maar. Van allerlei hapjes geprobeerd, thee erbij gedronken en ons eigenlijk helemaal vetrond gegeten. Schandelijk gewoon. Maar het was ook zooo lekker. En gezellig. Irta en haar oom zorgde zo goed voor ons. Ongekend. En we werden getrakteerd. Ongelooflijk. Wat een verwennerij. Toen met de auto weer naar hartje centrum gebracht. Bijna voor de deur afgezet. Snel afscheid genomen en hen hartelijk bedankt. We zien elkaar nog op Bali en anders zeker in Den Haag. Leuk! Wat is het toch heerlijk om zo spontaan mensen te ontmoeten, te praten met andere culturen en zo'n leuke middag te hebben.