Op weg naar Kawah IJen. 's Morgens lekker uitgeslapen, we konden een hele nacht pitten! Douchen en ontbijt. Met Inge en Regina. Gezellig. Toen tassen pakken. Toen gaf Yoeri een harde gil. Edy's tasje met de paspoorten zaten in zijn rugzak. Wat een bak. Wat stom. Wat achterlijk. Maar oh, wat heerlijk, fijn, super. Dat scheelt twee dagen gezeur bij de ambassade in Den Pasar. En wat denk je? Wie heeft nu dat tasje in de rugzak gedaan? Edy zegt dat hij dat niet heeft gedaan. En ook Yoeri weet van niets. Tja... ik denk dat Edy ons wel vet mag trakteren in Nederland, want het was wel zijn tasje.

Vertrek
Om 10.10 vertrokken we van Nadia Hotel. Weer een uurtje naar beneden, in een busje waar ik zelfs mijn benen niet kwijt kon. Toen transit. Lekker een kopje koffie gedronken met spekkoek en Sylvia, een Italiaanse die in Frankrijk woont en goed Engels spreekt. Met Mischa voorin de andere bus in en richting Kawah IJen. Lekker lang getoerd langs de Javaanse wegen. Druk, veel getoeter, maar ook mooie landschappen. Bij het strand Pantai Putih? geluncht. We moesten alleen anderhalf uur wachten op het eten en als je wil toeren, baal je daar wel van, maar ok.

Nog even met de meiden op de foto en weer verder. Toen richting de bergen, door de bossen, valleien en mooie uitzichten. De weg werd een beetje slechter, nog slechter en we hadden echt een heel stuk over de stenen/keien. De auto schommelde, we zagen een truck vol met mensen, die bijna omviel. Oeps, dat was op het nippertje. Onderweg nog een truck op zijn kant zien liggen, die vol suikerriet zat. Maf. In het donker verder en aangekomen bij Arabic Homestay.

Het is hier prachtig, hoog, fris en we hebben een luxe huisje, met vier kamers. Twee daarvan voor ons. Schone bedden, warme douche en toiletpapier. Het is een complex met mooi aangelegde tuinen, een fontein en overdag volgens mij een prachtig uitzicht. Helaas gaan we dat niet zien, morgen om 3.30 uur op om naar Kawah IJen te gaan. Ik word al moe bij de gedachte. Nu eerst lekker smikkelen.

Tja, geen keus. Voor veel geld een buffet. Nee, niet zoals in Holland, all you can eat. Gewoon een bak rijst, ei, noodles en een paar stukken kip. Wel lekker, want we hadden trek. En een soort vegetarische kippensoep. Dat ging er lekker in, met bloemkoolstukjes. Ik mis de tomatensoep van oma.

Camera-geld
Bij de kamer kwam iemand langs om geld te incasseren, entree voor het nationaal park. Dat wisten we, weer 25.000 roepies p.p. Maar nu wilde hij ook camera geld. Voor twee kamers 30.000. Dus slimme Edy zegt, we zijn een family, we hebben maar een camera. Dus 15.000 roepies. Haha.. foutje, daar had die man niet van terug. Dat geld steken ze natuurlijk in hun eigen zak.. hihi..

Ik wilde nog even bellen met mams, maar helaas. Geen netwerk zo hoog in de bergen. Dus proberen te pitten...