Tegen twaalf uur kwamen we bij de ferry aan. Lekker op tijd. Onze rugzakken gepakt en we moesten overstappen op een andere bus. Helaas een public bus. Zo'n grote waar 50 man in kunnen. Dus lokaal. Dus vol. Dus genept door de toeroperator. Balen. Ik zat zowat bij een Indonesische volslanke dame op schoot. Help! Alle rugzakken waren achterin op een hoop gegooid. De bus ging op de ferry. Daar konden we er gelukkig uit. Greet bleef in de bus en wilde ook op onze zakken passen. Lief.

Bijverdienen
Op de ferry lachen. Gejoel uit het water. Liggen er jongens en mannen in, met duikbril op, hard roepend of we een muntje in het water wilde gooien. En dan vissen zij het natuurlijk snel op. Schitterend. Ik liep door naar boven, naar het dek, spreekt een Indonesische knul mij aan en knijpt een beetje in mijn bovenarm. Ik meteen adrem en zeg in zijn taal dat ik er niet van gediend ben. Ik eindig in het Nederlands met de woorden: Stoute jongen. Ja, zitten er dus Nederlanders die meteen moeten lachen. Ik ook. Nog erger, blijkt later dat hij op de boot ook centjes probeert te verdienen met een massage. Hahaha.. Hij wilde gewoon werken. Op de boot moesten we lunchen. Helaas te laat voor de zakjes bamboe met rijst. Bleek later gewoon witte rijst met sambal, dus eigenlijk nog wel blij. Op de ferry hadden ze pop-mie. Dat is gewoon mie in een bakje, kruiden erbij en heet water en smikkelen. Mischa had dit al eens gegeten. Dus vier pop-mie gehaald en het smaakte erg lekker. Na ruim een half uur aan de overkant maar het was meteen anderhalf uur later. Jawel, Bali verschilt een uur met Java. Ja, zo gaat de tijd helemaal snel.

Een paar uur bussen
Weer in de bus, gelukkig ander plekje gevonden en naast Edy en Mischa in de gammele bus lekker gezeten. Spelletje, omgeving verkennen, af en toe wegvallen (weet je nog hoe vroeg we opgestaan zijn?) en rustig verder rijden. Na een paar uur kwamen we in Den Pasar, busterminal aan. Alleen weinig bussen te bekennen. Echt een nieuwe terminal, veel eettentjes maar weinig mensen, behalve taxichauffeurs die je mee willen nemen. Help! Wat een gedoe. Dus onderhandelt over een prijs, want we wilden naar Sanur. Alle rugzakken in de auto en gaan. De drukke wegen op en nog ruim drie kwartier naar de badplaats aan de oostkust van Bali.

Sanur
Wat een drukte. Wat een verkeer. Soms zelfs stilstaan in de file. Ook hier overal brommers en scooters. Ongelooflijk. Ik blijf me verbazen dat er zo weinig ongelukken gebeuren. Maar nu hoorde ik dat vooral kinderen tussen de 10 en 16 jaar omkomen. Zij rijden veel te hard. En officieel mogen ze natuurlijk niet eens een brommer besturen. Ook blijkt bij Kuta, waar het ook heel druk moet zijn, elke dag drie mensen omkomen in het verkeer. Daar schrok ik toch wel van. Want we reizen nu al een paar weken en het lijkt telkens, ondanks de heftige rijstijlen, toch weer goed te gaan.
We moesten even zoeken naar Enny's guesthouse. Daar hadden we geboekt. Edy ging uit de taxi om te zoeken. We waren eerlijk gezegd een beetje bezorgd over onze kamers. Maar wat bleek. Het zag er super uit. Veranda, lekker groot, schoon bed, warm en koud water, airco, tv (jaja.. Edy heeft nog even de Olympische spelen gezocht), koelkast en de jongens vlakbij. Helaas hadden zij een kraantje die onder stroom stond, dus elke dag zaten hun haren netjes in de krul.. hahaha.. Maar we waren blij. Hier zouden we in ieder geval twee nachtjes blijven. En even lekker relaxen!

Flaneren
Na een warme douche de straat opgegaan. Flaneren door het toeristische Sanur. Wat een blanken! Echt veel Hollanders, Duitsers, Fransen, Engelsen etc. Wat een mensen. Ik moest er echt even aan wennen. Veel souvenirshopjes, restaurants, toerbureautjes, massagesalons etc. Pff.. ik wil rust! We hebben lekker gesmikkeld in een Italiaans restaurant. Wel meteen 15% bovenop de rekening, voor govermenttax en service. Wat is Bali duur! Dat is wennen. Na het eten terug naar ons plekje en heerlijk geslapen.