De bikes stonden klaar. Helmpje op en even oefenen. Gelukkig heb ik al eerder ervaring opgedaan in Italië en Frankrijk met mijn mannen. Het blijft leuk. Eerst over de weg, naar beneden, eigenlijk superdeluxe want je hoeft je echt niet in te spannen. Toen een onverharde weg op. Helaas hadden we een eerste valpartij van Amanda. Balen. Twee kapotte knieën en blauw. Zij had al jaren niet gefietst, wat wil je in New York, daar pak je gewoon de taxi. Toch verder, voorop de gids en achterop een gids als bezemwagen. De auto kwamen we soms weer tegen, altijd handig als je een lekke band zou hebben ofzo.

Het fietsen was heerlijk. Je ziet veel meer. Kinderen zeggen hallo en lachen. Roepen om snoep, water of geld. En wij scheuren lekker voorbij. Het is de meest leuke manier om een land te ontdekken. Door en langs de rijstvelden, door dorpjes, langs tempels. Echt heeerlijk. Genieten. Af en toe stopte de gids om ons uitleg te geven.

Balinese huizen
De Balinese huizen zijn altijd omgeven door een muur. Om boze geesten buiten te houden. Er is altijd een (familie) tempel. En de huizen staan in een bepaalde richting, op verschillende niveau's, gebouwd. Er is een ruimte waar ceremonies worden gehouden, een gemeenschappelijke ruimte en ook een huisje (soort tempel) waar de rijst bewaard wordt. In een huis werden we verwelkomd en rondgeleid terwijl de heer des huizes op de bamboepijpen (gamelan) speelde. Ook Kai en Mischa mochten even oefenen.

Weer verder fietsen. Even bij de tempels stilgestaan. Elk dorp heeft altijd (minimaal) drie tempels. De grootste is voor ceremonies. Toen weer verder, over de wegen, door smalle paadjes en langs de rijstvelden. Ook even door een rijstveld gelopen. Met zijn allen achterelkaar aan. Enkele velden waren al geoogst, anderen net gepoot. Ze staan best wel diep. Flink in de modder. Moest weer aan Siberut denken. Wat lijkt dat nu al lang geleden. Met water wordt alles via kanaaltjes geïrrigeerd. Terwijl ik klets en kijk, glijd er een stukje dijk af en ja hoor, lig ik met een been languit in de modder. Iedereen lachen, in zo'n kanaaltje snel alles schoongemaakt, wel een natte schoen.

Downhillen..
En weer verder. Alleen maar naar beneden. Soms even opletten op de keien, maar vooral genieten. Nog even bij een watervalletje gekeken. We hebben welgeteld een heuvel op moeten fietsen/lopen. De rest allemaal down. Makkie. Ruim 40 kilometer volgens het foldertje gefietst. Toen weer in de auto en op naar het huis van de gids, waar we rond vier uur onze lunch zouden krijgen.

Surprise
Wat een verrassing. Dit hadden we nog nooit meegemaakt. Allerlei lekkers stond voor ons klaar. Sate, tempé, tahoe, rijst, drie soorten groenten, satésaus. Heerlijk! Zijn vrouw had gekookt. Ondertussen kregen we een dansvoorstelling van de jongens. Kinderen die in een rij dansen. Echt prachtig om te zien. En toen nog van de meisjes. Echt Balinese dans. Heerlijk om naar te kijken. Toen de auto's in en weer thuisgebracht. Voor het eerst na de toer pas betaald. Dat zegt genoeg. Superdagje.