Echt lekker geslapen. Ontbeten met een lekkere pannenkoek en vers fruit. We hadden 's middags afgesproken met gids Edy, die een leuke wandeling had ontdekt. In de ochtend was hij even aan het werk en ben ik met de kids op zoek gegaan naar een bookstore. Yoeri heeft zijn boeken uit, dus inruilen voor nieuwe literatuur. Echt veel gelopen. Weinig leuke boeken tegengekomen. Veel vragen of je met de taxi wil. Neen, dus. Langs het Ubud paleis gelopen, de markt en ergens in een steegje een bibliotheekje gevonden. Leuk hoor. Je boek inwisselen kon voor 5.000 roepies, niet veel dus, maar het geld kwam goed terecht. Yoeri heeft drie dikke boeken gekocht en ik heb genoten van een toerist die Balinese dansles kreeg. Echt veel gelopen. Pff.. warm en lui.

Wandelen
Met zijn allen afgesproken en gaan wandelen, eerst door Ubud heen. Ik weet de weg al aardig te vinden. Edy voorop als gids. Hij ging er al snel in een marstempo vandoor. Haha. Bij een hotel omlaag en omhoog gelopen. Mooie route. Leuk uitzicht. Onderweg met zijn allen wat gedronken en natuurlijk lekker kletsen en genieten van de omgeving. Hier was het ook echt rustig.

Mars
De scholen doen mee aan een soort mars/wandelcompetitie, dus overal zie je groepen jongens of meiden in speciale tenues lopen. Het heeft te maken met 17 augustus, onafhankelijksdag maar het fijne weet ik er niet van. En ja hoor, Edy heeft een leuk idee en vraagt of onze boys mee mogen lopen. Hahaha.. Het mocht. Dus die lange blanke jongens erbij, en in tempo en naast elkaar een stuk mee marsen. Geen gezicht. Lachen. Later bleek dat de scholen met die marsen geld, gesponsord door de overheid, kunnen verdienen. Overal starten deze wandelcompetities en diegene die het eerste de finish over gaat, heeft gewonnen.

Verder gelopen, bleek het nog zo'n zes kilometer te zijn, maar het leek nog veel langer. Langs de weg terug. Wel mooi, maar druk en razend verkeer naast je. We werden het zat. Pfff... al uren gelopen. Dus op zoek naar een restaurantje. Bij Nicks gegeten. En toen in het donker, door de rijstvelden en steegjes terug naar het centrum. Daar moest Edy ineens huppelen op straat, snel een restaurantje in.. jaja.. spetterpoep. Afscheid genomen van de Strobbetjes. Die gaan naar Java, wij naar Telumban. Jammer, maar we zien ze zeker weer in Nederland, om de films te bekijken.